Pedagog szkolny i logopeda
Logopeda szkolny
W naszej szkole funkcję logopedy pełni mgr Ewa Piątek
Godziny pracy:
poniedziałek 7.30-11.50 (konsultacja logopedyczna 7.30-8.30)
8:30–11:50 – zajęcia logopedyczne
czwartek 12.10 -15.30 - zajęcia logopedyczne
piątek 7.30-11.50 - zajęcia logopedyczne
Każde słowo ma znaczenie – wspieramy rozwój mowy naszych uczniów
Każde dziecko rozwija się w swoim tempie, a mowa jest jednym z najważniejszych elementów jego codziennego funkcjonowania. Dzięki niej dziecko może wyrażać swoje potrzeby i emocje, nawiązywać relacje, zdobywać wiedzę oraz z większą pewnością siebie uczestniczyć w życiu szkoły.
W naszej szkole uczniowie mogą korzystać ze wsparcia logopedy szkolnego – mgr Ewy Piątek. Zadaniem logopedy jest wspieranie prawidłowego rozwoju mowy i komunikacji oraz udzielanie pomocy uczniom, u których występują trudności logopedyczne.
Poprzez odpowiednio dobrane ćwiczenia, zabawy i działania terapeutyczne logopeda wspiera rozwój prawidłowej wymowy, sprawności językowej i komunikacyjnej, a także umiejętności ważnych w procesie uczenia się.
Diagnoza i badania przesiewowe
Ważnym elementem pracy logopedy szkolnego jest obserwacja rozwoju mowy i komunikacji uczniów oraz rozpoznawanie ich indywidualnych potrzeb.
W szkole prowadzone są badania przesiewowe mowy i komunikacji, których celem jest wstępne określenie, czy u dziecka występują trudności wymagające dalszej obserwacji, konsultacji lub pogłębionej diagnozy logopedycznej.
Badanie przesiewowe nie jest pełną diagnozą logopedyczną. Jego celem jest przede wszystkim możliwie wczesne zauważenie ewentualnych trudności oraz wskazanie dzieci, które mogą potrzebować dodatkowego wsparcia.
Podczas diagnozy logopeda zwraca uwagę między innymi na:
- prawidłową artykulację głosek,
- zasób słownictwa i sposób budowania wypowiedzi,
- rozumienie mowy,
- płynność i tempo wypowiedzi,
- sprawność narządów mowy,
- sposób oddychania i połykania,
- ogólną sprawność komunikacyjną dziecka.
Wczesne rozpoznanie trudności ma duże znaczenie, ponieważ pozwala szybciej dobrać odpowiednie formy pomocy i skuteczniej wspierać dziecko w rozwijaniu jego możliwości komunikacyjnych.
Jeżeli podczas obserwacji lub badania przesiewowego pojawią się niepokojące sygnały, rodzice otrzymują informację oraz – w razie potrzeby – wskazówki dotyczące dalszego postępowania i możliwości konsultacji ze specjalistą.
Rodzicu, możesz wspierać rozwój mowy swojego dziecka każdego dnia!
Rozwój mowy nie odbywa się wyłącznie podczas zajęć logopedycznych. Ogromne znaczenie ma to, co dzieje się w domu – podczas codziennych rozmów, zabawy i wspólnego spędzania czasu.
Warto:
Czytać razem książki i rozmawiać o ich treści.
Zachęcać dziecko do opowiadania o swoich przeżyciach, zainteresowaniach i codziennych wydarzeniach.
Śpiewać piosenki, powtarzać rymowanki oraz bawić się słowami.
Uważnie słuchać dziecka i dawać mu odpowiednio dużo czasu na wypowiedź.
Dawać prawidłowy wzorzec wymowy – jeśli dziecko popełnia błąd, zamiast je poprawiać lub zawstydzać, warto spokojnie powtórzyć dane słowo w prawidłowej formie.
Ograniczać czas spędzany przed ekranem i zastępować go rozmową, zabawą, czytaniem oraz aktywnościami rozwijającymi komunikację.
Wspólnie wspieramy rozwój dziecka
Prawidłowy rozwój mowy wpływa nie tylko na sposób komunikowania się, ale również na relacje z rówieśnikami, rozwój emocjonalny, poczucie własnej wartości oraz funkcjonowanie dziecka w środowisku szkolnym.
Każde dziecko ma swoje indywidualne tempo rozwoju. Najważniejsze jest uważne obserwowanie jego potrzeb, zapewnienie mu odpowiedniego wsparcia oraz reagowanie wtedy, gdy pojawiają się trudności.
Jeżeli rozwój mowy dziecka budzi Państwa niepokój, warto skonsultować się z logopedą. Wczesna konsultacja pozwala lepiej rozpoznać potrzeby dziecka i – jeśli jest to konieczne – odpowiednio wcześnie rozpocząć działania wspierające.
Logopeda szkolny
mgr Ewa Piątek
WSKAZÓWKI DLA RODZICÓW
Istotnym elementem profilaktyki wad wymowy jest świadomość Rodziców i najbliższego otoczenia dziecka. Poniżej zaprezentowane są tzw. przykazania logopedyczne.
1. ZWRÓĆ UWAGĘ NA SPOSÓB ODDYCHANIA DZIECKA. Wdech i wydech przy spoczynku lub milczeniu powinien się odbywać przez nos. Jeśli przy oddychaniu dziecko ma otwartą buzię, powinno Cię to zaniepokoić.
2. BY DOBRZE MÓWIĆ, TRZEBA DOBRZE SŁYSZEĆ. Jeśli musisz powtarzać polecenie lub prośby kierowane do dziecka, sprawdź Jego słuch.
3. MÓWIĄC DO DZIECKA, NIE SPIESZCZAJ FORM WYRAZÓW. Tylko właściwa wymowa i zachowanie poprawnych form gramatycznych dadzą pożądany efekt w postaci prawidłowej wymowy.
4. ZWRÓĆ UWAGĘ NA BUDOWĘ JĘZYKA, WARG, POLICZKÓW, PODNIEBIENIA (miękkiego i twardego). Jeśli masz wątpliwości co do ich wyglądu, ułożenia, wielkości czy ruchliwości, udaj się do specjalisty po konsultację.
5. UCZ DZIECKO GRYZIENIA od momentu, gdy tylko zaczniesz podawać pokarmy stałe. Gryzienie marchewki, jabłka, skórki od chleba wpływa na prawidłowe połykanie pokarmów, ułożenie zębów i żuchwy oraz prawidłowe ruchy języka.
6. CODZIENNIE CZYTAJ DZIECKU NA GŁOS, przynajmniej 20 minut, dziecko poprawia swoją wymowę, doskonali ją, starając się naśladować to, co słyszy od otoczenia. Dzięki głośnemu czytaniu dorosłego dziecko także wzbogaca swoje słownictwo, ćwiczy pamięć werbalną, zdolność koncentracji uwagi, umiejętność budowania zdań.
7. PODCZAS CZYTANIA NIECH TWOJE DZIECKO OPOWIADA treść ilustracji, naśladuje różne odgłosy (np. szum wiatru, pukanie, odgłosy zwierząt). Wyrazy dźwiękonaśladowcze są doskonałym ćwiczeniem usprawniającym narządy artykulacyjne, przygotowują dziecko do wymowy kolejnych głosek.
8. ZACHĘCAJ DZIECKO DO NAUKI WIERSZY NA PAMIĘĆ. Jest to doskonała forma ćwiczeń utrwalających wyrazistą wymowę.
9. WPROWADŹ DO ZABAWY GIMNASTYKĘ BUZI I JĘZYKA. Ćwiczenia logopedyczne nie muszą być nudne! Niech to będzie zabawa dla Ciebie i dziecka. Dodatkowo będzie to czas, jaki spędzicie razem i to już jest sukces. O tym, jak prowadzić tę gimnastykę, porozmawiaj z logopedą dziecka. On udzieli Ci fachowych wskazówek.
10. ĆWICZENIA WYKONUJCIE SYSTEMATYCZNIE. Tylko wtedy przyniosą one oczekiwany efekt. Ćwiczyć można zawsze i wszędzie, nie musi się to odbywać w wyznaczonym, ustalonym czasie. Jest to nawet niewskazane, gdyż dziecko nie powinno traktować takich ćwiczeń jak obowiązku.
ĆWICZENIA USPRAWNIAJĄCE WARGI- Wymawianie po kilka razy głoski u a potem i.
- „Cmokanie” i „gwizdanie” na przemiennie.
- „Kolorowe słomki” - przenoszenie przy użyciu rurki skrawków papieru.
- „Bąbelkowa szklanka wody” - dmuchanie przez rurkę w szklance z wodą.
- „Pociąg samogłosek” – wymawianie (kilkakrotnie) samogłosek w połączonych w pary: a- i -a –i; a-u a -u; u -i- u-i; i- a- i-a; i-u -i-u; u- a u-a.
ĆWICZENIA USPRAWNIAJĄCE JĘZYK- Wysuwanie języka z jamy ustnej i kierowanie go w stronę różnych części twarzy. (do nosa, do brody, ucha prawego i lewego).
- Dotykanie czubkiem języka każdego zęba szczęki i żuchwy.
- Przesuwanie czubkiem języka po zewnętrznej powierzchni zębów.
- Oblizywanie warg podczas coraz szerszego ich otwierania.
- Wysuwanie język jak najdalej z ust i chowanie go jak najgłębiej do jamy ustnej.
- Unoszenie czubka języka do wałka dziąsłowego i mocne dmuchanie.
- „Słodka zabawa” - zlizywanie drobnych cukierków ze spodeczka.
ĆWICZENIA ODDECHOWE- „Wyścig myszek” - dmuchanie przez słomkę na papierową myszkę, która idzie po torze narysowanym na arkuszu papieru.
- „Spacer po łące”- podchodzenie do kwiatów i wąchanie ich.
- „Odgłosy pociągu”- pociąg stoi gotowy do odjazdu, lokomotywa sapie - pf, pf, pf, pociąg powoli rusza i jedzie coraz szybciej - cz, cz, cz.
ĆWICZENIA USPRAWNIAJĄCE PODNIEBIENIE MIĘKKIE- „Chrapanie”.
- „Ziewanie”.
- Wymawianie połączeń głosek tylnojęzykowych zwartych z samogłoskami, np. ga, go, ge, gu, gy, gi, gą, gę, ka, ko, ke, ky, ki, ku, ak, ok, ek, ik, yk, uk…
- Wypowiadanie sylab: aga, ogo, ugu, eke, yky, ygy, iki, igi, ago, egę itp.
ĆWICZENIA POLICZKÓW:- „Rybka”- wciąganie policzków.
- „Gruba żabka”- nadymanie policzków.
- Naprzemiennie „Rybka” – „Gruba żabka”.
- Nabieranie powietrza w usta, przesuwanie powietrza z jednego policzka do drugiego na zmianę.
ĆWICZENIA PRAWIDŁOWEGO POŁYKANIA- Trzymanie czubka języka przy wałku dziąsłowym, jednoczesne połykanie śliny.
- Unoszenie języka na wałek dziąsłowy za górnymi zębami przy otwartych a następnie zamkniętych ustach.
- „Ssanie czekolady”- ssanie czekolady przyklejonej do wałka dziąsłowego.
ĆWICZENIA SŁUCHOWE- Rozpoznawanie dźwięków wydawanych przez różne przedmioty np. odbijanie piłki, stukanie do drzwi, tykanie zegara. Powtarzanie rytmu.
- Rozpoznawanie dźwięków wydawanych przez różne instrumenty.
- Nazywanie i naśladowanie głosów zwierząt.
